Η ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης παραμένει το μεγαλύτερο αγκάθι για κάθε ελληνικό νοικοκυριό. Οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ συνεχίζουν να πιέζουν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, αναγκάζοντας τους καταναλωτές να γίνουν εξαιρετικά εφευρετικοί για να φτάσει ο μισθός μέχρι το τέλος του μήνα. Η εποχή που γεμίζαμε το καλάθι χωρίς δεύτερη σκέψη έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Σήμερα, η επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ θυμίζει περισσότερο στρατηγική άσκηση. Οι καταναλωτές δεν αγοράζουν πια με βάση το τι θέλουν, αλλά με βάση το τι είναι σε έκπτωση.
Οι βασικότερες αλλαγές που αποτυπώνονται πλέον στην καθημερινότητά μας είναι οι εξής:
Η στροφή στα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας: Τα προϊόντα που φέρουν το όνομα του ίδιου του σούπερ μάρκετ και είναι συνήθως φθηνότερα, δεν θεωρούνται πια «λύση ανάγκης». Οι Έλληνες τα εμπιστεύονται όλο και περισσότερο, βλέποντας ότι η ποιότητά τους είναι αξιοπρεπής και η διαφορά στην τιμή με τα επώνυμα είναι χαοτική.
Η «μάχη» των φυλλαδίων: Πριν ξεκινήσει κανείς για τα ψώνια, η έρευνα ξεκινά από το διαδίκτυο ή τα διαφημιστικά φυλλάδια. Πολλοί επιλέγουν να επισκεφθούν δύο ή και τρία διαφορετικά καταστήματα μέσα στην ίδια εβδομάδα, προκειμένου να αγοράσουν το λάδι από εκεί που το έχει φθηνότερα και τα απορρυπαντικά από κάπου αλλού που έχει προσφορά «1+1 δώρο».
Το τέλος των αυθόρμητων αγορών: Η λίστα των αγορών έχει γίνει το πιο απαραίτητο εργαλείο. Ό,τι δεν είναι γραμμένο στο χαρτί, απλώς μένει στο ράφι. Οι καταναλωτές αποφεύγουν τους διαδρόμους με τα σνακ ή τα μη απαραίτητα είδη, μένοντας αυστηρά προσηλωμένοι στα βασικά: ψωμί, γάλα, ζυμαρικά, όσπρια και είδη υγιεινής.
Η κατάσταση αυτή δείχνει ότι το ελληνικό νοικοκυριό έχει αναπτύξει ισχυρά αντανακλαστικά άμυνας απέναντι στο κύμα της ακρίβειας. Ωστόσο, η διαρκής πίεση και το άγχος για το αν θα βγει ο μήνας κουράζουν τους πολίτες, οι οποίοι ζητούν πιο μόνιμες και ουσιαστικές λύσεις για τη συγκράτηση των τιμών, ώστε τα βασικά αγαθά να μην θεωρούνται είδη πολυτελείας.
