Στις 8 Ιουλίου η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Προκοπίου, ενός από τους πιο γνωστούς Μεγαλομάρτυρες. Η ιστορία του είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που είχε τα πάντα—πλούτο, αξιώματα και τη δύναμη της εξουσίας—αλλά επέλεξε να τα αφήσει όλα για να μείνει πιστός στις αξίες του.
Από τον στρατό της Ρώμης στην πίστη Ο Προκόπιος έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, γύρω στο 300 μ.Χ. Το αρχικό του όνομα ήταν Νεανίας. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια και ο ίδιος έγινε ανώτερος αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού. Μάλιστα, ο αυτοκράτορας του είχε αναθέσει μια σκληρή αποστολή: να καταδιώξει τους Χριστιανούς στην Αλεξάνδρεια.
Όμως, στον δρόμο προς την αποστολή του, συνέβη κάτι που άλλαξε τη ζωή του για πάντα. Σύμφωνα με την παράδοση, είδε ένα όραμα στον ουρανό—έναν φωτεινό σταυρό—και άκουσε μια φωνή που τον καλούσε να αλλάξει πορεία. Το γεγονός αυτό τον συγκλόνισε. Αντί να κυνηγήσει τους Χριστιανούς, αποφάσισε να γίνει και ο ίδιος ένας από αυτούς, παίρνοντας αργότερα το όνομα Προκόπιος (που σημαίνει αυτός που προοδεύει, που πάει μπροστά).
Η σύγκρουση και το τέλος Η μεταστροφή του δεν έμεινε κρυφή. Η ίδια του η μητέρα, που ήταν πιστή στους ειδωλολατρικούς θεούς της Ρώμης, τον κατήγγειλε στις αρχές. Ο Προκόπιος συνελήφθη και οδηγήθηκε στον τοπικό διοικητή.
Του ζητήθηκε επανειλημμένα να αρνηθεί την πίστη του και να θυσιάσει στα είδωλα για να σώσει τη ζωή του και να κρατήσει τα αξιώματά του. Εκείνος αρνήθηκε κατηγορηματικά. Παρά τα σκληρά βασανιστήρια που υπέστη, παρέμεινε ακλόνητος. Η στάση του και το θάρρος του μάλιστα ενέπνευσαν πολλούς άλλους ανθρώπους που είδαν το μαρτύριό του—ανάμεσά τους και τη μητέρα του—να αλλάξουν γνώμη και να τον ακολουθήσουν.
Στο τέλος, ο Άγιος Προκόπιος καταδικάστηκε σε θάνατο με αποκεφαλισμό.
Τι κρατάμε σήμερα Ο Άγιος Προκόπιος θεωρείται προστάτης των ανθρώπων που αγωνίζονται για την πρόοδο στη ζωή τους, λόγω και της σημασίας του ονόματός του. Η γιορτή του μέσα στο κατακαλόκαιρο, στις 8 Ιουλίου, είναι μια ημέρα μνήμης για τη δύναμη της θέλησης, την αυτοθυσία και την πίστη σε ανώτερες αξίες.
