Ο λαγοκέφαλος είναι ένας «τοξικός εισβολέας» στη Μεσόγειο και δυστυχώς δεν έχει έναν μεγάλο, κυρίαρχο εχθρό ανάμεσα στα άλλα ψάρια, επειδή τα περισσότερα μεγάλα ψάρια τον αποφεύγουν λόγω του δηλητηρίου του (της τετροδοτοξίνης).
Ωστόσο, η φύση έχει τις δικές της ισορροπίες, ανάλογα με την ηλικία και το μέγεθος του λαγοκέφαλου:
Όταν ο λαγοκέφαλος είναι ακόμα σε πολύ μικρή ηλικία και μέγεθος, δεν έχει προλάβει να αναπτύξει μεγάλες ποσότητες τοξίνης και είναι ευάλωτος. Σε αυτή τη φάση, οι μεγαλύτεροι εχθροί του είναι:
- Η ζαργάνα: Οι επιστήμονες (όπως ο οργανισμός iSea) έχουν επιβεβαιώσει ότι οι ζαργάνες τρώνε σε μεγάλες ποσότητες τον γόνο των λαγοκέφαλων, περιορίζοντας την αναπαραγωγή τους.
- Άλλα μεγάλα ψάρια: Μικροί λαγοκέφαλοι έχουν βρεθεί στα στομάχια από κυνηγούς (λαμπούκες), μαγιάτικα και σφυρίδες.
Όταν το ψάρι μεγαλώσει, τα πράγματα αλλάζουν. Τα μεγάλα ψάρια και οι καρχαρίες δεν το αγγίζουν. Ο μοναδικός και απόλυτος φυσικός «εξολοθρευτής» του μεγάλου λαγοκέφαλου στις ελληνικές θάλασσες δεν είναι ψάρι, αλλά ερπετό:
- Η θαλάσσια χελώνα Καρέτα-Καρέτα (Caretta caretta): Είναι ο μοναδικός επιβεβαιωμένος φυσικός θηρευτής των ενήλικων λαγοκέφαλων στη Μεσόγειο. Το σκληρό της καβούκι και το πανίσχυρο ράμφος της της επιτρέπουν να τα καταβροχθίζει, ενώ ο οργανισμός της φαίνεται να μην επηρεάζεται από τοξίνες.
Μια άλλη ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια που έχουν καταγράψει οι ερευνητές είναι ο κανιβαλισμός. Οι μεγαλύτεροι λαγοκέφαλοι συχνά επιτίθενται και τρώνε τους μικρότερους του είδους τους όταν βρίσκουν ευκαιρία.
